прыстру́ньваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прыстру́ньваю прыстру́ньваем
2-я ас. прыстру́ньваеш прыстру́ньваеце
3-я ас. прыстру́ньвае прыстру́ньваюць
Прошлы час
м. прыстру́ньваў прыстру́ньвалі
ж. прыстру́ньвала
н. прыстру́ньвала
Загадны лад
2-я ас. прыстру́ньвай прыстру́ньвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час прыстру́ньваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прыстру́ньваць несов., разг. пристру́нивать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыстру́ньваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да прыструніць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыстру́ніць, -ню, -ніш, -ніць; -ру́нь; -нены; зак., каго-што (разм.).

Уздзейнічаць на каго-н. строгімі мерамі, зрабіць каму-н. вымову.

П. распусніка.

|| незак. прыстру́ньваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пристру́нивать несов., разг. прыстру́ньваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыстру́ньвацца, ‑аецца; незак.

Зал. да прыструньваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)