прысну́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прысну́ |
прыснё́м |
| 2-я ас. |
прысне́ш |
прысняце́ |
| 3-я ас. |
прысне́ |
прысну́ць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
прысну́ў |
прысну́лі |
| ж. |
прысну́ла |
| н. |
прысну́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
прысні́ |
прысні́це |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
прысну́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прысну́ць, ‑сну́, ‑сне́ш, ‑сне́; ‑снём, ‑сняце́; зак.
Разм. Заснуць, задрамаць на кароткі час. Лёгкая дрымота агарнула яго, а пасля ён і прыснуў трохі. Чорны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
wyprysnąć
зак.
1. прыснуць;
2. разм. выскачыць
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
wytrysnąć
зак. пырснуць; прыснуць; забіць фантанам (струменем)
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)