прысво́йвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. прысво́йваецца прысво́йваюцца
Прошлы час
м. прысво́йваўся прысво́йваліся
ж. прысво́йвалася
н. прысво́йвалася

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прысво́йвацца несов., страд. присва́иваться; см. прысво́йваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прысво́йвацца, ‑аецца; незак.

Зал. да прысвойваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

присва́иваться страд.

1. прысво́йвацца, прыўла́шчвацца;

2. прысво́йвацца; надава́цца; см. присва́ивать.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

ПРОТАДЫЯ́КАН,

першы або галоўны дыякан у епархіі, звычайна пры кафедральным саборы. Званне П. можа прысвойвацца і як узнагарода.

т. 13, с. 41

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)