прыпхну́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прыпхну́ прыпхнё́м
2-я ас. прыпхне́ш прыпхняце́
3-я ас. прыпхне́ прыпхну́ць
Прошлы час
м. прыпхну́ў прыпхну́лі
ж. прыпхну́ла
н. прыпхну́ла
Загадны лад
2-я ас. прыпхні́ прыпхні́це
Дзеепрыслоўе
прош. час прыпхну́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прыпхну́ць сов. (толкая) придви́нуть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыпхну́ць, ‑ну, ‑неш, ‑не; ‑нём, ‑няце; зак., каго-што.

Разм. Пхнуўшы, штурхнуўшы, прысунуць куды‑н., да чаго‑н.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

притолка́ть сов., прост. прышту́рхаць, прыпха́ць, прыпхну́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыпіха́ць несов., разг.

1. прита́лкивать; см. прыпха́ць;

2. (толкая) придвига́ть; см. прыпхну́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)