пры́нцэпс

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. пры́нцэпс пры́нцэпсы
Р. пры́нцэпса пры́нцэпсаў
Д. пры́нцэпсу пры́нцэпсам
В. пры́нцэпса пры́нцэпсаў
Т. пры́нцэпсам пры́нцэпсамі
М. пры́нцэпсе пры́нцэпсах

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пры́нцэпс

(лац. princeps = першы)

асоба, у руках якой засяроджвалася ўлада ў перыяд старажытнарымскага прынцыпату.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)