Verbum

анлайнавы слоўнік

прымяне́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прымяне́нне ср. примене́ние

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прымяне́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. прымяняць — прымяніць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прымяне́нне н. кніжн. Ánwendung f -, Verwéndung f -, Éinsatz m -es; Gebráuch m -(e)s (ужыванне);

мець прымяне́нне ángewandt wér den, Verwéndung fínden*;

знайсці́ прымяне́нне сваі́м сі́лам ein geéignetes Betätigungsfeld fínden*;

прымяне́нне тэо́рыі на пра́ктыцы die Án wendung der Theoríe in der Práxis;

практы́чнае прымяне́нне Nútzanwendung f;

прымяне́нне ўзбро́енай сі́лы der Éinsatz bewáffneter Macht;

прымяне́нне а́тамнай збро́і Atómwaffeneinsatz m, Kérnwaffeneinsatz m;

сфе́ра прымяне́ння Ánwendungsbereich m, n -(e)s, -e

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)

прымяні́ць, -мяню́, -ме́ніш, -ме́ніць; -ме́нены; зак., што.

Ажыццявіць на справе.

П. веды на практыцы.

|| незак. прымяня́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е.

|| наз. прымяне́нне, -я, н.