прымо́шчваць гл. прымасціць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прымо́шчваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прымо́шчваю прымо́шчваем
2-я ас. прымо́шчваеш прымо́шчваеце
3-я ас. прымо́шчвае прымо́шчваюць
Прошлы час
м. прымо́шчваў прымо́шчвалі
ж. прымо́шчвала
н. прымо́шчвала
Загадны лад
2-я ас. прымо́шчвай прымо́шчвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час прымо́шчваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прымо́шчваць несов., разг. прима́щивать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прымо́шчваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да прымасціць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прымасці́ць, -машчу́, -мо́сціш, -мо́сціць; -мо́шчаны; зак., што (разм.).

Паставіць, пакласці (у нязручным месцы).

П. рэчы на лаўцы.

|| незак. прымо́шчваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прима́щивать несов., разг. прымо́шчваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прымо́шчванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. прымошчваць — прымасціць і прымошчвацца — прымасціцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прымо́шчвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да прымасціцца.

2. Зал. да прымошчваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прымо́шчвацца несов., возвр., страд., разг. прима́щиваться; см. прымо́шчваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

присна́щивать несов.

1. мор. прысна́шчваць;

2. разг. (прилаживать) прыла́джваць; (пристраивать) прымо́шчваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)