прыме́нены
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыме́нены |
прыме́неная |
прыме́ненае |
прыме́неныя |
| Р. |
прыме́ненага |
прыме́ненай
прыме́ненае |
прыме́ненага |
прыме́неных |
| Д. |
прыме́ненаму |
прыме́ненай |
прыме́ненаму |
прыме́неным |
| В. |
прыме́нены (неадуш.)
прыме́ненага (адуш.) |
прыме́неную |
прыме́ненае |
прыме́неныя (неадуш.)
прыме́неных (адуш.) |
| Т. |
прыме́неным |
прыме́ненай
прыме́ненаю |
прыме́неным |
прыме́ненымі |
| М. |
прыме́неным |
прыме́ненай |
прыме́неным |
прыме́неных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прыме́нены
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыме́нены |
прыме́неная |
прыме́ненае |
прыме́неныя |
| Р. |
прыме́ненага |
прыме́ненай
прыме́ненае |
прыме́ненага |
прыме́неных |
| Д. |
прыме́ненаму |
прыме́ненай |
прыме́ненаму |
прыме́неным |
| В. |
прыме́нены (неадуш.)
прыме́ненага (адуш.) |
прыме́неную |
прыме́ненае |
прыме́неныя (неадуш.)
прыме́неных (адуш.) |
| Т. |
прыме́неным |
прыме́ненай
прыме́ненаю |
прыме́неным |
прыме́ненымі |
| М. |
прыме́неным |
прыме́ненай |
прыме́неным |
прыме́неных |
Кароткая форма: прыме́нена.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
применённый прыме́нены; ужы́ты; вы́карыстаны, скарыста́ны; см. примени́ть 1;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прило́женный
1. прыкла́дзены;
2. прыкла́дзены, прыба́ўлены, дада́дзены;
3. прыкла́дзены;
4. дастасава́ны, дапасава́ны, прыме́нены; см. приложи́ть;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
«МАЛА́НКАВАЯ ВАЙНА́», бліцкрыг (ням. Blitzkrieg ад Blitz маланка + Krieg вайна),
тэорыя вядзення войнаў, асноўным зместам якіх з’яўляецца дасягненне перамогі ў найкарацейшы тэрмін. Тэорыя створана герм. ген.-фельдмаршалам А. фон Шліфенам і інш. ідэолагамі герм. мілітарызму і пакладзена ў аснову ваен. стратэгіі Германіі ў 1-й і 2-й сусв. войнах. Найважнейшыя палажэнні тэорыі «М.в.»: апярэджванне праціўніка ў сканцэнтраванні і разгортванні войск; дасягненне поўнай перавагі ў сілах і сродках на гал. напрамку; забеспячэнне аператыўна-стратэг. раптоўнасці; дэзарганізацыя кіравання войскамі і тылу праціўніка; нанясенне максімальна магутнага першага ўдару з мэтай дасягнення ў пачатковых бітвах рашаючага поспеху; знішчэнне ўзбр. сіл праціўніка шляхам іх рассячэння і акружэння ў выніку імклівых дзеянняў мотапяхоты і танкаў. План Шліфена, упершыню прыменены ў 1914, пацярпеў крушэнне. У 1930-я г. ням. тэарэтыкі, у т. л. Э.Людэндорф, прадоўжылі развіццё асн. палажэнняў «М.в.», прапанаваўшы тэорыю «татальнай вайны», згодна з якой узмацнялася значэнне нечаканага нападу, больш маштабнага тэрору з мэтай запалохвання насельніцтва, своечасовай падрыхтоўкі і шырокага выкарыстання падрыўных сіл на тэр. праціўніка. У пач. 2-й сусв. вайны стратэгія «М.в.» забяспечыла Германіі поспех у Зах. Еўропе. У час Вялікай Айчыннай вайны Савецкага Саюза 1941—45 вял. значэнне ў зрыве плана «М.в.» мелі абарончыя аперацыі на Беларусі, у т. л. Брэсцкай крэпасці абарона 1941, Мінска абарона 1941, Магілёва абарона 1941 і інш., а таксама Смаленская бітва 1941. Разгром ням.-фаш. войск пад Масквой азначаў поўны крах планаў «М.в.». У сучасных умовах асн. палажэнні «М.в.», мадыфікаваныя стратэгамі ЗША і НАТО, апрабаваны ў вайне супраць Ірака (гл. Кувейцкі крызіс 1990—91) і інш. войнах. Яе рысы: нанясенне загадзя запланаваных, высокадакладных, выбіральных удараў па стратэг. аб’ектах на ўсёй тэр. праціўніка ў спалучэнні з масіраваным выкарыстаннем інфарм. і радыёэлектроннай барацьбы. Сродкамі ўзбр. процідзеяння стратэгіі «М.в.» з’яўляецца своечасовае стварэнне сукупнасці ўзаемадзейных рэгіянальных інфарм.-ўдарных груповак войск, павышэнне эфектыўнасці ППА і інш.
Літ.:
Анфилов В.А. Провал «блицкрига». М., 1974.
І.Р.Дзенісенка.
т. 10, с. 10
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
пото́к м.
1. пато́к, -ку м.; (ручей) руча́й, -чая́ м.; ручаі́на, -ны ж.; (струя) струме́нь, -ме́ня м.; (течение) плынь, род. плы́ні ж.;
го́рный пото́к го́рны пато́к (го́рная ручаі́на);
пото́ки слёз перен. пато́кі (струме́ні) слёз;
людско́й пото́к людска́я плынь;
2. (система производства) пато́к, -ку м.;
в произво́дстве применён ме́тод непреры́вного пото́ка у вытво́рчасці прыме́нены ме́тад бесперапы́ннага пато́ку;
◊
отда́ть на пото́к и разграбле́ние адда́ць на распра́ву і рабава́нне.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)