прыма́званне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. прыма́званне
Р. прыма́звання
Д. прыма́званню
В. прыма́званне
Т. прыма́званнем
М. прыма́званні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прыма́званне ср., в разн. знач. прима́зывание

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыма́званне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. прымазваць — прымазаць і прымазвацца — прымазацца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прима́зывание прыма́званне, -ння ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)