прылічаны - Пошук

прылі́чаны

прыметнік, адносны

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прылі́чаны	прылі́чаная	прылі́чанае	прылі́чаныя
Р.	прылі́чанага	прылі́чанай прылі́чанае	прылі́чанага	прылі́чаных
Д.	прылі́чанаму	прылі́чанай	прылі́чанаму	прылі́чаным
В.	прылі́чаны (неадуш.) прылі́чанага (адуш.)	прылі́чаную	прылі́чанае	прылі́чаныя (неадуш.) прылі́чаных (адуш.)
Т.	прылі́чаным	прылі́чанай прылі́чанаю	прылі́чаным	прылі́чанымі
М.	прылі́чаным	прылі́чанай	прылі́чаным	прылі́чаных

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прылі́чаны

дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне

	адз.			мн.
	м.	ж.	н.	-
Н.	прылі́чаны	прылі́чаная	прылі́чанае	прылі́чаныя
Р.	прылі́чанага	прылі́чанай прылі́чанае	прылі́чанага	прылі́чаных
Д.	прылі́чанаму	прылі́чанай	прылі́чанаму	прылі́чаным
В.	прылі́чаны (неадуш.) прылі́чанага (адуш.)	прылі́чаную	прылі́чанае	прылі́чаныя (неадуш.) прылі́чаных (адуш.)
Т.	прылі́чаным	прылі́чанай прылі́чанаю	прылі́чаным	прылі́чанымі
М.	прылі́чаным	прылі́чанай	прылі́чаным	прылі́чаных

Кароткая форма: прылі́чана.

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прылі́чаны

1. присчи́танный, причи́сленный;

2. причи́сленный;

3. причи́сленный;

1-3 см. прылічы́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прылі́чаны, ‑ая, ‑ае.

Дзеепрым. зал. пр. ад прылічыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

присчи́танный прылі́чаны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыпісны́, -а́я, -о́е (афіц.).

Прылічаны да якой-н. установы, прадпрыемства; які сведчыць пра такое прылічэнне.

Прыпісное пасведчанне.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прырахава́ны разг., см. прылі́чаны ¹

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

причи́сленный в разн. знач. прылі́чаны;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыпісны́, ‑ая, ‑ое.

1. Прылічаны, прыпісаны куды‑н. Прыпісное сяло. Прыпісныя лугі.

2. Які праводзіць прыпіску. Прыпісны пункт.

•••

Прыпісныя сяляне гл. селянін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ГЕРАСТРА́Т (Hērostratos, г. Эфес, Малая Азія, цяпер Турцыя),

грэк, які спаліў у 356 да н.э. храм Артэміды Эфескай (прылічаны грэкамі да аднаго з 7 дзівосаў свету), каб абяссмерціць сваё імя. Паводле падання, храм згарэў у ноч нараджэння Аляксандра Македонскага. Герастрат быў забіты. Па рашэнні жыхароў іанійскіх гарадоў імя Герастрата было аддадзена вечнаму забыццю; стала сімвалам ганебна набытай славы.

т. 5, с. 171

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Verbum