прылі́плы, -ая, -ае.

Які прыліп, прыстаў да чаго-н.

Прыліплая да касы трава.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прылі́плы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прылі́плы прылі́плая прылі́плае прылі́плыя
Р. прылі́плага прылі́плай
прылі́плае		 прылі́плага прылі́плых
Д. прылі́пламу прылі́плай прылі́пламу прылі́плым
В. прылі́плы (неадуш.)
прылі́плага (адуш.)		 прылі́плую прылі́плае прылі́плыя (неадуш.)
прылі́плых (адуш.)
Т. прылі́плым прылі́плай
прылі́плаю		 прылі́плым прылі́плымі
М. прылі́плым прылі́плай прылі́плым прылі́плых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прылі́плы

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прылі́плы прылі́плая прылі́плае прылі́плыя
Р. прылі́плага прылі́плай
прылі́плае		 прылі́плага прылі́плых
Д. прылі́пламу прылі́плай прылі́пламу прылі́плым
В. прылі́плы (неадуш.)
прылі́плага (адуш.)		 прылі́плую прылі́плае прылі́плыя (неадуш.)
прылі́плых (адуш.)
Т. прылі́плым прылі́плай
прылі́плаю		 прылі́плым прылі́плымі
М. прылі́плым прылі́плай прылі́плым прылі́плых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прылі́плы прили́пший

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прылі́плы, ‑ая, ‑ае.

Які прыліп, прыклеіўся, прыстаў да чаго‑н. [Яўхім] правёў рукой па касе, сцёр прыліплыя травінкі. Мележ. І зноў [хлопчык] аглядае мяне — прыліплую да цела цяльняшку, латаныя-пералатаныя штаны. Ракітны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

АКВАТЫ́НТА (італьян. acguatinta),

тэхнічная разнавіднасць гравюры, у якой метал. дошка пратраўліваецца праз прыліплы да яе асфальтавы або каніфольны пыл. У акватынце дасягаюцца маляўнічыя эфекты, блізкія да тонавага малюнку. Выкарыстоўваецца ў спалучэнні са штрыхаваным афортам, узбагачаючы яго танальнымі і фактурнымі адценнямі. У бел. мастацтве выкарыстоўваецца з 17 ст. (асобныя творы Л. і А.​Тарасевічаў). У 19 ст. значна пацеснена літаграфіяй.

т. 1, с. 189

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)