прыла́вачны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыла́вачны прыла́вачная прыла́вачнае прыла́вачныя
Р. прыла́вачнага прыла́вачнай
прыла́вачнае		 прыла́вачнага прыла́вачных
Д. прыла́вачнаму прыла́вачнай прыла́вачнаму прыла́вачным
В. прыла́вачны (неадуш.)
прыла́вачнага (адуш.)		 прыла́вачную прыла́вачнае прыла́вачныя (неадуш.)
прыла́вачных (адуш.)
Т. прыла́вачным прыла́вачнай
прыла́вачнаю		 прыла́вачным прыла́вачнымі
М. прыла́вачным прыла́вачнай прыла́вачным прыла́вачных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прыла́вачны прила́вочный

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыла́вачны, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да прылаўка. Прылавачная вітрына.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыла́вак, -ла́ўка, мн. -ла́ўкі, -ла́ўкаў, м.

Род вузкага, закрытага спераду стала ў магазіне, які аддзяляе прадаўца ад пакупнікоў, а таксама стол для продажу тавараў на рынку.

Работнікі прылаўка (служачыя магазіна).

|| прым. прыла́вачны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прила́вочный прыла́вачны.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)