прыкрыва́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прыкрыва́ю прыкрыва́ем
2-я ас. прыкрыва́еш прыкрыва́еце
3-я ас. прыкрыва́е прыкрыва́юць
Прошлы час
м. прыкрыва́ў прыкрыва́лі
ж. прыкрыва́ла
н. прыкрыва́ла
Загадны лад
2-я ас. прыкрыва́й прыкрыва́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час прыкрыва́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прыкрыва́ць несов., в разн. знач. прикрыва́ть; см. прыкры́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыкрыва́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да прыкрыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыкры́ць, -ы́ю, -ы́еш, -ы́е; -ы́ты; зак.

1. каго-што. Закрыць, накрыць.

П. чыгунок накрыўкай.

2. каго-што. Абараніць дзеяннямі войск.

П. з аўтаматаў хвост калоны.

3. перан., што. Схаваць, не выявіць.

П. сваё хваляванне.

4. што. Ліквідаваць, закрыць (разм.).

П. ларок.

|| незак. прыкрыва́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

|| наз. прыкры́цце, -я, н. (да 2 і 3 знач.) і прыкрыва́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

жму́рыць, -ру, -рыш, -рыць; незак., што.

Сціскаючы павекі, прыкрываць, прыплюшчваць вочы.

Ж. вочы ад яркага святла.

|| зак. зажму́рыць, -рыш, -рыць; -раны.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прыкрыва́нне ср., в разн. знач. прикрыва́ние; см. прыкрыва́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыкрыва́цца несов., возвр., страд. прикрыва́ться; см. прыкры́цца, прыкрыва́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыкрыва́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. прыкрываць — прыкрыць і прыкрывацца — прыкрыцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыкрыва́цца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да прыкрыцца.

2. Зал. да прыкрываць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыку́тваць

‘прыкрываць, зачыняць што-небудзь’

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прыку́тваю прыку́тваем
2-я ас. прыку́тваеш прыку́тваеце
3-я ас. прыку́твае прыку́тваюць
Прошлы час
м. прыку́тваў прыку́твалі
ж. прыку́твала
н. прыку́твала
Загадны лад
2-я ас. прыку́твай прыку́твайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час прыку́тваючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)