прызямле́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. прызямле́нне
Р. прызямле́ння
Д. прызямле́нню
В. прызямле́нне
Т. прызямле́ннем
М. прызямле́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прызямле́нне ср. приземле́ние

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прызямле́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. прызямляць — прызямліць і прызямляцца — прызямліцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прызямле́нне н. ав., касм. Lándung f -, -en, Áufsetzen n -s;

мя́ккае прызямле́нне wéiche Lándung;

пача́ць прызямле́нне zur Lándung ánsetzen [übergehen*];

ме́сца прызямле́ння Áufsprungsstelle f -, -n (парашутыста)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

прызямлі́цца, -лю́ся, -лі́шся, -лі́цца; -лі́мся, -ліце́ся, -ля́цца; зак.

Апусціцца на зямлю (пра лятальны апарат, парашутыста).

Верталёт прызямліўся.

|| незак. прызямля́цца, -я́юся, -я́ешся, -я́ецца.

|| наз. прызямле́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прызямлі́ць, -лю́, -лі́ш, -лі́ць; -лі́м, -ліце́, -ля́ць; -зе́млены; зак., што.

Апусціць на зямлю (лятальны апарат).

П. самалёт.

|| незак. прызямля́ць, -я́ю, -я́еш, -я́е.

|| наз. прызямле́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

приземле́ние спорт., ав. прызямле́нне, -ння ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

landing [ˈlændɪŋ] n.

1. ле́свічная пляцо́ўка

2. паса́дка, прызямле́нне; вы́садка

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

lądowanie

н.

1. прычальванне, высадка;

2. прызямленне, пасадка

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

паса́дка, -і, ДМ -дцы, мн. -і, -дак, ж.

1. гл. садзіць.

2. мн. Месца, на якім пасаджаны расліны.

Пасадкі маладога сасонніку.

3. Спуск і прызямленне лятальнага апарата.

Мяккая п.

Вымушаная п.

Ісці, заходзіць на пасадку.

4. Манера, спосаб трымацца ў сядле.

Кавалерыйская п.

|| прым. паса́дачны, -ая, -ае (да 1 і 3 знач.).

П. матэрыял.

Пасадачная платформа.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)