2. Рашэнне аб залічэнні на якую‑н. пасаду, работу, а таксама дакумент з такім рашэннем. Атрымаўшы прызначэнне ў Мінск, Кавалёў адразу хацеў забраць з сабою і сям’ю, але жонка не дала згоды.Чарнышэвіч.У кішэні ў .. [Рыгора] ляжала прызначэнне на працу аграномам у Васілішкі, у калгас «Сцяг Леніна».Краўчанка.
3. Роля, функцыя каго‑, чаго‑н. Група асобага прызначэння. □ Усё мае сваё месца і прызначэнне. Не прападае дарам ні лісток, ні пясчынка.Бядуля.Спецыяльнае прызначэнне гэтага пакойчыка — даваць прыпынак людзям, па той ці іншай справе наведваўшым калгас.Колас.Прызначэнне некаторых прылад было для .. [дацэнта] незразумелым.Шахавец.// Мэта, задача, прадвызначэнне. Грамадскае прызначэнне твораў К. Чорнага — ненавідзець і ганьбаваць чалавечыя заганы, якія заставаліся ў спадчыну ад мінулага.Кудраўцаў.Зусім яшчэ маладой дзяўчынай, неяк інстынктыўна ўгадваючы сваё прызначэнне ў новым, разам з вясковымі хлапцамі пайшла ў камсамол.Галавач.А можа, і трэба гарэць дашчэнту? А можа, і трэба жыць нам ахвярна? А можа, ўсё гэта і не марна? А можа, ў гэтым гарэнні-мучэнні наша вышэйшае прызначэнне?Вярцінскі.
•••
Па прызначэнню — у прызначанае, умоўленае месца (паслаць, перадаць і пад.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прызначэ́ннен.
1. (устанаўленне) Bestímmung f -, -en, Féstsetzung f -, -en, Fixíerung f -, -eh;
прызначэ́нне тэ́рміну die Féstsetzung des Termíns;
2. (напасаду) Ernénnung f -, -en, Bestímmung f; Nominíerung f -, -en; Éinsetzung f -, -en;
3. (лячэбнае) Vórschrift f -, -en;
4. (мэта) Bestímmung f; Zweck m -(e)s, -e; Zwéckbestimmung f
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
прызна́чыць, -чу, -чыш, -чыць; -чаны; зак.
1.каго-што. Загадзя намеціць для якой-н. мэты, патрэбы.
П. участак для забудовы.
2.каго (што). Паставіць на якую-н. пасаду, работу.
П. брыгадзірам.
3.што. Намеціць, вырашыць зрабіць; устанавіць.
П. сустрэчу.
П. сход на сямнаццаць гадзін.
П. пенсію.
|| незак.прызнача́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.
|| наз.прызначэ́нне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
назначэ́нне, -я, н.
1.гл. назначыць.
2. Тое, што і прызначэнне.
3. Прадпісанне ўрача.
Запісаць у картку н. хвораму.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
былы́, -а́я, -о́е.
1. Мінулы, прошлы.
Былыя падзеі.
Успамінаць былыя часы.
2. Які страціў ранейшае становішча, прызначэнне.
Б. студэнт.
Былая слава.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
асо́бы, -ая, -ае.
1. Які мае спецыяльныя функцыі, спецыяльнае прызначэнне.
А. аддзел.
Асобае даручэнне.
2. Адметны, не падобны да іншых, асаблівы.
Асобая думка.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
утыліта́рны, -ая, -ае (кніжн.).
1. Прасякнуты ўтылітарызмам.
Мець утылітарнае прызначэнне.
У. падыход да справы.
2. Прыкладны, вузкапрактычны.
Утылітарныя веды.
|| наз.утыліта́рнасць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)