скульптура прыдарожная

т. 14, с. 481

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

упылі́цца, упылюся, упылішся, упыліцца; зак.

Разм. Пакрыцца пылам, запыліцца. Упылілася прыдарожная трава.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыдаро́жны

прыметнік, адносны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прыдаро́жны прыдаро́жная прыдаро́жнае прыдаро́жныя
Р. прыдаро́жнага прыдаро́жнай
прыдаро́жнае
прыдаро́жнага прыдаро́жных
Д. прыдаро́жнаму прыдаро́жнай прыдаро́жнаму прыдаро́жным
В. прыдаро́жны (неадуш.)
прыдаро́жнага (адуш.)
прыдаро́жную прыдаро́жнае прыдаро́жныя (неадуш.)
прыдаро́жных (адуш.)
Т. прыдаро́жным прыдаро́жнай
прыдаро́жнаю
прыдаро́жным прыдаро́жнымі
М. прыдаро́жным прыдаро́жнай прыдаро́жным прыдаро́жных

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

roadside [ˈrəʊdsaɪd] n. або́чына даро́гі;

roadside inn прыдаро́жная гасці́ніца

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

КРАЯВО́ЧКІ (Lopinga),

род матылёў сям. аксамітніц (сатыраў). Пашыраны ў Еўразіі ў лясной і часткова стэпавай зонах. На Беларусі адзіны від роду К. прыдарожная, або аксамітніца ахінэ (L. achine). Трапляецца рэдка (у вільготных лясах, на ўскраінах балот, на ўзлесках і інш.). Занесена ў Чырв. кнігу Беларусі.

Размах крылаў К. прыдарожнай да 54 мм. Пярэднія ногі недаразвітыя. Вусікі булавападобныя. Хабаток добра развіты. Агульны тон афарбоўкі буры, уздоўж вонкавага краю крылаў рады вял. круглых плям (адсюль назва). Матылі кормяцца сокам дрэў, вусені — дзікарослымі злакамі.

С.​Л.​Максімава.

Краявочка прыдарожная.

т. 8, с. 471

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

garage1 [ˈgærɑ:dʒ] n.

1. гара́ж

2. (прыдарожная) ста́нцыя абслуго́ўвання

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

lay-by [ˈleɪbaɪ] n. BrE прыдаро́жная пляцо́ўка для прыпы́нку аўтамашы́н

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

Strßengraben m -s, - кюве́т, (прыдаро́жная) кана́ва

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

АРХІТЭКТУ́РА МАЛЫ́Х ФО́РМАЎ, малыя архітэктурныя формы,

розныя па характары і прызначэнні тыпы збудаванняў ці інш. аб’ектаў, якія дапаўняюць і дэталізуюць арх.-будаўнічую ці садова-паркавую кампазіцыю і з’яўляюцца элементам афармлення і добраўпарадкавання (мемарыяльныя стэлы, абеліскі, надмагіллі, фантаны, каскады, басейны, паркавыя павільёны, пандусы, балюстрады, агароджы, пергалы, вазы, дэкар. і прыдарожная скульптура і інш.). Ім належыць важная роля ў фарміраванні аблічча населеных пунктаў, трансп. магістраляў, зон адпачынку.

У адрозненне ад частак будынкаў і арх. дэталяў творы архітэктуры малых формаў адносна самастойныя. Ім належыць важнае месца ў кампазіцыі садова-паркавых ансамбляў, добраўпарадкаванні жылых груп, тэр. школьных і дашкольных устаноў, дзіцячых пляцовак і гарадкоў; яны — неад’емная частка сучасных населеных месцаў (электрасвяцільні, кіёскі, павільёны, гандл. аўтаматы, тэлефонныя будкі, стэнды для афіш і рэклама).

Да арт. Архітэктура малых формаў. Скульптура ў Алімпійскім парку Сеула. 1988.
Да арт. Архітэктура малых формаў. Аркада галоўнага ўвахода стадыёна «Дынама» ў Мінску.

т. 1, с. 531

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

стрэ́лка ж.

1. (гадзінніка) Ziger m -s, -; Ndel f -, -n (компаса);

2. (прыдарожная) Pfeil m -(e)s, -e, Hnweiszeichen n -s, -;

3. чыг. Wiche f -, -n;

пераво́д стрэ́лкі Wichenstellung f -, -n;

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)