прыгна́цца
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, зваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
прыго́ніцца |
прыго́няцца |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
прыгна́ўся |
прыгна́ліся |
| ж. |
прыгна́лася |
| н. |
прыгна́лася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прыгна́цца сов. пригна́ться;
п. з чарадо́й — пригна́ться со ста́дом
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
приби́ться в разн. знач. прыбі́цца; (волной — ещё) прыгна́цца.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)