прыгатава́нне

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз.
Н. прыгатава́нне
Р. прыгатава́ння
Д. прыгатава́нню
В. прыгатава́нне
Т. прыгатава́ннем
М. прыгатава́нні

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прыгатава́нне ср., в разн. знач. приготовле́ние

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прыгатава́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. прыгатаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыгатава́нне н. Zbereitung f -, Kchen n -s (стравы);

прыгатава́нне ле́каў Arznibereitung f -, Zbereitung der Arznien

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

кака́ва, нескл., ж.

1. Трапічнае дрэва, абястлушчаныя зярняты якога ідуць на прыгатаванне шакаладу.

2. Парашок з зярнят гэтага дрэва, які ўжыв. для прыгатавання напою, а таксама сам напой.

|| прым. кака́вавы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

самагонаварэ́нне, ‑я, н.

Прыгатаванне самагону. Змагацца супраць самагонаварэння.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

содаварэ́нне, ‑я, н.

Спец. Штучнае здабыванне, прыгатаванне соды.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

квасаварэ́нне, ‑я, н.

Прыгатаванне, варэнне квасу (у 1 знач.). Сезон квасаварэння.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шкловарэ́нне, ‑я, н.

Спец. Прыгатаванне шкляное масы шляхам плаўлення кварцавага пяску з дабаўленнем некаторых іншых рэчываў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

крапла́к, ‑у, м.

Сумесь алюмініевых і кальцыевых солей алізарыну, якая ідзе на прыгатаванне паліграфічных і акварэльных фарбаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)