Прыга́ні

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Прыга́ні
Р. Прыга́нь
Прыга́няў
Д. Прыга́ням
В. Прыга́ні
Т. Прыга́нямі
М. Прыга́нях

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Прыгані (в.) 6/122; 8/594

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

прыгна́ць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прыганю́ прыго́нім
2-я ас. прыго́ніш прыго́ніце
3-я ас. прыго́ніць прыго́няць
Прошлы час
м. прыгна́ў прыгна́лі
ж. прыгна́ла
н. прыгна́ла
Загадны лад
2-я ас. прыгані́ прыгані́це
Дзеепрыслоўе
прош. час прыгна́ўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)