прываро́жаны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прываро́жаны |
прываро́жаная |
прываро́жанае |
прываро́жаныя |
| Р. |
прываро́жанага |
прываро́жанай
прываро́жанае |
прываро́жанага |
прываро́жаных |
| Д. |
прываро́жанаму |
прываро́жанай |
прываро́жанаму |
прываро́жаным |
| В. |
прываро́жаны (неадуш.)
прываро́жанага (адуш.) |
прываро́жаную |
прываро́жанае |
прываро́жаныя (неадуш.)
прываро́жаных (адуш.) |
| Т. |
прываро́жаным |
прываро́жанай
прываро́жанаю |
прываро́жаным |
прываро́жанымі |
| М. |
прываро́жаным |
прываро́жанай |
прываро́жаным |
прываро́жаных |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прываро́жаны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прываро́жаны |
прываро́жаная |
прываро́жанае |
прываро́жаныя |
| Р. |
прываро́жанага |
прываро́жанай
прываро́жанае |
прываро́жанага |
прываро́жаных |
| Д. |
прываро́жанаму |
прываро́жанай |
прываро́жанаму |
прываро́жаным |
| В. |
прываро́жаны (неадуш.)
прываро́жанага (адуш.) |
прываро́жаную |
прываро́жанае |
прываро́жаныя (неадуш.)
прываро́жаных (адуш.) |
| Т. |
прываро́жаным |
прываро́жанай
прываро́жанаю |
прываро́жаным |
прываро́жанымі |
| М. |
прываро́жаным |
прываро́жанай |
прываро́жаным |
прываро́жаных |
Кароткая форма: прываро́жана.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прываро́жаны приворожённый, приколдо́ванный
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прываро́жаны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад прываражыць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
приколдо́ванный прываро́жаны, прычарава́ны;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
приворожённый
1. прываро́жаны, прычарава́ны;
2. зачарава́ны, захо́плены, прыва́блены; см. приворожи́ть;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
приворо́ченный
1. прыве́рнуты;
2. прыве́рнуты, падве́рнуты;
3. прыста́ны, прыча́лены;
4. прычарава́ны, прываро́жаны; см. привороти́ть.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)