прыбудава́ны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыбудава́ны |
прыбудава́ная |
прыбудава́нае |
прыбудава́ныя |
| Р. |
прыбудава́нага |
прыбудава́най
прыбудава́нае |
прыбудава́нага |
прыбудава́ных |
| Д. |
прыбудава́наму |
прыбудава́най |
прыбудава́наму |
прыбудава́ным |
| В. |
прыбудава́ны (неадуш.)
прыбудава́нага (адуш.) |
прыбудава́ную |
прыбудава́нае |
прыбудава́ныя (неадуш.)
прыбудава́ных (адуш.) |
| Т. |
прыбудава́ным |
прыбудава́най
прыбудава́наю |
прыбудава́ным |
прыбудава́нымі |
| М. |
прыбудава́ным |
прыбудава́най |
прыбудава́ным |
прыбудава́ных |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прыбудава́ны
дзеепрыметнік, залежны стан, прошлы час, закончанае трыванне
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыбудава́ны |
прыбудава́ная |
прыбудава́нае |
прыбудава́ныя |
| Р. |
прыбудава́нага |
прыбудава́най
прыбудава́нае |
прыбудава́нага |
прыбудава́ных |
| Д. |
прыбудава́наму |
прыбудава́най |
прыбудава́наму |
прыбудава́ным |
| В. |
прыбудава́ны (неадуш.)
прыбудава́нага (адуш.) |
прыбудава́ную |
прыбудава́нае |
прыбудава́ныя (неадуш.)
прыбудава́ных (адуш.) |
| Т. |
прыбудава́ным |
прыбудава́най
прыбудава́наю |
прыбудава́ным |
прыбудава́нымі |
| М. |
прыбудава́ным |
прыбудава́най |
прыбудава́ным |
прыбудава́ных |
Кароткая форма: прыбудава́на.
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прыбудава́ны пристро́енный; см. прыбудава́ць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прыбудава́ны, ‑ая, ‑ае.
Дзеепрым. зал. пр. ад прыбудаваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прыбудо́ва, -ы, ж.
1. гл. прыбудаваць.
2. мн. -ы, -до́ў. Прыбудаваны будынак.
Драўляная п.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
прыбудо́ваны, см. прыбудава́ны
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
приру́бленный
1. прыбудава́ны;
2. прыру́блены; см. прируби́ть.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пристро́енныйI (о постройке) прыбудава́ны, мног. папрыбудо́ўваны.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
приде́ланный
1. прыро́блены, мног. папрырабля́ны;
2. прыбудава́ны, мног. папрыбудо́ўваны; см. приде́лать;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Прыпі́нда́ ’фартух’ (Нас., ТС), укр. припинда́ ’фартух’, ’хлеўчык, прыбудаваны да памяшкання’. Несумненна, да прыпіна́ць 1 (гл.), фіналь надае слову іранічна-экспрэсіўнае адценне (гл. ЕСУМ, 4, 575).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)