прыазо́ўскі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прыазо́ўскі |
прыазо́ўская |
прыазо́ўскае |
прыазо́ўскія |
| Р. |
прыазо́ўскага |
прыазо́ўскай
прыазо́ўскае |
прыазо́ўскага |
прыазо́ўскіх |
| Д. |
прыазо́ўскаму |
прыазо́ўскай |
прыазо́ўскаму |
прыазо́ўскім |
| В. |
прыазо́ўскі (неадуш.)
прыазо́ўскага (адуш.) |
прыазо́ўскую |
прыазо́ўскае |
прыазо́ўскія (неадуш.)
прыазо́ўскіх (адуш.) |
| Т. |
прыазо́ўскім |
прыазо́ўскай
прыазо́ўскаю |
прыазо́ўскім |
прыазо́ўскімі |
| М. |
прыазо́ўскім |
прыазо́ўскай |
прыазо́ўскім |
прыазо́ўскіх |
Крыніцы:
piskunou2012.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
приазо́вский прыазо́ўскі.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
КЕМІ́-АБІ́НСКАЯ КУЛЬТУ́РА,
археалагічная культура эпохі энеаліту на тэр. ад Тамані на У да нізоўяў Дняпра і Паўд. Буга на З, ад Крыма на Пд да шыраты Днепрапятроўска на Пн. Назва ад кургана Кемі-Аба, даследаванага ў 1957. У К.-а.к. вылучаюць крымскі, прыазоўскі і паўночначарнаморскі варыянты, раннюю, развітую і познюю фазы. Выяўлены паселішчы адкрытага тыпу, пахаванні развітой і позняй фаз пад курганамі, якія маюць «панцырную» каменную выкладку, на сценах каменных скрынь-магіл паліхромную размалёўку. Насельніцтва займалася земляробствам і жывёлагадоўляй, паляваннем і прыбярэжным марскім промыслам. Развітая фаза К.-а.к. датуецца 3-м тыс. да н.э., верхняя дата — 17 ст. да н.э.
І.М.Язэпенка.
т. 8, с. 227
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)