прыадста́ць
дзеяслоў, непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прыадста́ну |
прыадста́нем |
| 2-я ас. |
прыадста́неш |
прыадста́неце |
| 3-я ас. |
прыадста́не |
прыадста́нуць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
прыадста́ў |
прыадста́лі |
| ж. |
прыадста́ла |
| н. |
прыадста́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
прыадста́нь |
прыадста́ньце |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
прыадста́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прыадста́ць сов. приотста́ть
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прыадста́ць, ‑стану, ‑станеш, ‑стане; зак.
Трохі адстаць. Убачыўшы Якава, .. [Павел Іванавіч] прыадстаў ад сваіх спадарожнікаў, павітаўся з хлопцам за руку. Кулакоўскі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прыадстава́ць, ‑стаю, ‑стаеш, ‑стае; ‑стаём, ‑стаяце.
Незак. да прыадстаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)