Прудзі́нкі

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, множны лік, множналікавы

мн.
Н. Прудзі́нкі
Р. Прудзі́нак
Д. Прудзі́нкам
В. Прудзі́нкі
Т. Прудзі́нкамі
М. Прудзі́нках

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

Прудзінкі (в.) 3/44 (к.); 8/584

Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)

Прудзінкі

т. 13, с. 47

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Прудзі́нка

назоўнік, уласны, неадушаўлёны, неасабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз.
Н. Прудзі́нка
Р. Прудзі́нкі
Д. Прудзі́нцы
В. Прудзі́нку
Т. Прудзі́нкай
Прудзі́нкаю
М. Прудзі́нцы

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)