проём праём, род. праёма м.;

око́нный проём ако́нны праём;

дверно́й проём дзвярны́ праём;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

праём м. проём;

ако́нны п. — око́нный проём;

дзвярны́ п. — дверно́й проём

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Праём ’адтуліна ў сцяне для акна, дзвярэй’ (ТСБМ), ’вушка (у іголцы)’, ’праход, шчыліна’ (Гарэц., Нас., Др.-Падб.), параўн. рус. проём ’праём’, чэш. průjem ’панос’. Бязафіксны дэрыват ад пранімаць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

вы́ем м.

1. (действие) выма́нне, -ння ср.;

2. (проём) вы́емка, -кі ж.; (вырез) вы́разка, -кі ж.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

про́йма I

1. ж., порт. про́йма;

2. обл. проём м.

про́йма II ж., обл. сквозня́к м., сквозно́й ве́тер

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вы́емка ж.

1. (действие) выма́нне, -ння ср.;

2. (проём) вы́емка, -кі ж.; вы́разка, -кі ж.; см. вы́ем;

3. (изъятие) юр. адабра́нне, -ння ср.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)