притяза́ние ср. дамага́нне, -ння ср.; (претензия) прэтэ́нзія, -зіі ж.;
име́ть притяза́ние на что́-л. мець прэтэ́нзію на што-не́будзь (дамага́цца чаго́-не́будзь);
уме́рить свои́ притяза́ния зме́ншыць (стрыма́ць) свае́ дамага́нні (прэтэ́нзіі);
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
дамага́нне (чаго) ср. домога́тельство, притяза́ние (на что); см. дамага́цца
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прэтэ́нзія ж., в разн. знач. прете́нзия; притяза́ние ср.;
заяві́ць ~зію — заяви́ть прете́нзию;
чалаве́к з ~зіямі — челове́к с прете́нзиями;
яго́ ~зіі неабгрунтава́ны — его́ притяза́ния необосно́ванны
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)