прируби́ть сов.

1. (пристроить) прыбудава́ць;

2. (приладить, пригнать рубкой) прырубі́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прырубі́ць сов., плотн., горн. прируби́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

приру́бленный

1. прыбудава́ны;

2. прыру́блены; см. прируби́ть.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

приру́бка ж.

1. прыбудо́ўванне, -ння ср.;

2. прыру́бка, -кі ж., прыру́бліванне, -ння ср.; см. прируби́ть.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

падсячы́ сов.

1. подруби́ть, подсе́чь;

2. (рубя, прибавить) прируби́ть;

3. рыб. подсе́чь;

4. перен., разг. подсе́чь;

на схо́дзе яго́ ло́ўка ~се́клі — на собра́нии его́ ло́вко подсе́кли

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)