приме́р
1. (образец) пры́клад, -ду м., узо́р, -ру м.;
приме́р му́жества пры́клад (узо́р) му́жнасці;
взять для приме́ра узя́ць для пры́кладу (за ўзор);
он явля́ется для нас приме́ром ён з’яўля́ецца для нас узо́рам (пры́кладам);
2. (частный случай) пры́клад, -ду м.;
приведём приме́р прывядзём (во́зьмем) пры́клад;
3. мат. пры́клад, -ду м.;
реше́ние приме́ров рашэ́нне пры́кладаў;
◊
для приме́ра для пры́кладу;
к приме́ру сказа́ть напры́клад;
4. не в приме́р а) (кому, чему) не то́е што (хто, што), не так як (хто, што) ставится в середине или в конце предложения и выделяется запятыми; (в отличие) у адро́зненне (ад каго, чаго); (в противоположность) у супрацьле́гласць (каму, чаму); не ў пры́клад (каму, чаму);
не в приме́р про́чим не то́е што (не так як) і́ншыя; б) (гораздо) зна́чна; (несравненно) непараўна́на;
его́ расска́з не в приме́р интере́снее яго́ раска́з (апо́вед) зна́чна (непараўна́на) цікаве́йшы.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
яскра́вы в разн. знач. я́ркий;
я. ко́лер — я́ркий цвет;
я. пры́клад — я́ркий приме́р
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
обра́зчик
1. узо́р, -ру м.;
2. перен., разг. (пример) узо́р, -ру м., пры́клад, -ду м.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Unius dementia efficit multos
Шаленства аднаго перадаецца многім.
Безумие одного передаётся многим.
бел. Злы прыклад і добрага псуе. Адзін другога даводзіць да ліхога. 3 лядачым спазнаўся, з розуму спаўся.
рус. Дурной пример заразителен.
фр. Les mauvaises exemples sont contagieux (Дурные/плохие примеры заразительны).
англ. One fool makes many (Один дурак порождает много).
нем. Ein Bube macht mehr Buben (Один подлец порождает много).
Шасцімоўны слоўнік прыказак, прымавак і крылатых слоў (1993, правапіс да 2008 г.)
яви́ть сов., книжн. (показать) паказа́ць; (обнаружить) вы́явіць; (проявить) праяві́ць; (оказать) вы́казаць; зрабі́ць; (иметь) мець;
◊
яви́ть приме́р паказа́ць пры́клад;
яви́те ми́лость зрабі́це ла́ску.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ЛЕНЦ ((Lenz) Зігфрыд) (н. 17.3.1926, г. Элк, Польшча),
нямецкі пісьменнік. Дэбютаваў раманам «Ястрабы ў небе» (1951). Вядомасць прынёс раман «Урок нямецкай» (1968) пра антыфаш. Супраціўленне ў 2-ю сусв. вайну. У раманах «Хлеба і відовішчаў» (1959), «Жывы прыклад» (1973), «Краязнаўчы музей» (1978), «Страта» (1981), «На пляцы» (1985) узаемадачыненні асобы і гісторыі, маральныя паводзіны чалавека ў трагічных абставінах 2-й сусв. вайны, пошукі ідэальнага героя. Аўтар зб-каў апавяд. «Такой пяшчотнай была Зулейкен» (1955), «Парушальнік спакою» (1965), «Эйнштэйн перасякае Эльбу каля Гамбурга», «Пах мірабелі» (абодва 1975), філас. драмы-прытчы «Час бязвінных» (1961), радыёп’ес. Яго творам уласцівы сюжэтная разгалінаванасць, дакладнасць дэталі, ускладненасць сімволікі, уплыў філасофіі экзістэнцыялізму.
Тв.:
Рус. пер. — Урок немецкого. М., 1971;
Хлеба и зрелищ. М., 1975;
Живой пример. М., 1977;
Краеведческий музей. М., 1982;
Эйнштейн пересекает Эльбу близ Гамбурга. М., 1982;
Запах мирабели. М., 1985;
Учебный плац. М., 1989.
Літ.: Хотинская Г.А. Романы Зигфрида Ленца. Саратов, 1985.
Е.А.Лявонава.
т. 9, с. 205
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ілюстра́цыя ж., в разн. знач. иллюстра́ция;
і. кні́гі — иллюстра́ция кни́ги;
альбо́м ~цый — альбо́м иллюстра́ций;
гэ́ты пры́клад з’яўля́ецца ~цыяй да вы́казанай ду́мкі — э́тот приме́р явля́ется иллюстра́цией к вы́сказанной мы́сли
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
образе́ц
1. узо́р, -ру м.;
образцы́ тка́ни узо́ры ткані́ны;
2. (пример) узо́р, -ру м., пры́клад, -ду м.;
брать за образе́ц браць за пры́клад (за ўзор);
образе́ц герои́зма пры́клад гераі́зму.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
я́ркий
1. я́ркі; (о пламени — ещё) зы́ркі;
я́ркий свет я́ркае святло́;
я́ркие кра́ски я́ркія фа́рбы;
я́ркое пла́мя я́ркае (зы́ркае) по́лымя;
2. перен. я́ркі, яскра́вы;
я́ркий тала́нт я́ркі та́лент;
я́ркий приме́р я́ркі (яскра́вы) пры́клад.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
про́чий
1. прил. і́ншы;
про́чие свиде́тели і́ншыя све́дкі;
2. сущ. і́ншы, -шага м.;
он ведёт себя́ не в приме́р про́чим ён паво́дзіць сябе́ не так, як і́ншыя;
◊
и про́чее, и про́чая уст. (сокращённо: и пр.) і і́ншае (сокращённо: і інш.);
ме́жду про́чим між (памі́ж) і́ншым;
поми́мо всего́ про́чего апрача́ (апро́ч, акрамя́) усяго́ і́ншага.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)