прегреше́ние ср.

1. (действие) парушэ́нне (зако́на, звы́чаю і да таго́ падо́бнае); см. прегреша́ть​ 2;

2. (грех) грэх, род. граху́ м.;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прегрешение

Том: 27, старонка: 512.

img/27/27-512_2377_Прегрешение.jpg

Гістарычны слоўнік беларускай мовы (1982–2017)