пра́ўнучка, -і, ДМ -чцы, мн. -і, -чак, ж.

Дачка ўнука ці ўнучкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пра́ўнучка

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, жаночы род, 2 скланенне

адз. мн.
Н. пра́ўнучка пра́ўнучкі
Р. пра́ўнучкі пра́ўнучак
Д. пра́ўнучцы пра́ўнучкам
В. пра́ўнучку пра́ўнучак
Т. пра́ўнучкай
пра́ўнучкаю		 пра́ўнучкамі
М. пра́ўнучцы пра́ўнучках

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пра́ўнучка ж. пра́внучка

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пра́ўнучка, ‑і, ДМ ‑чцы; Р мн. ‑чак; ж.

Дачка ўнука ці ўнучкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пра́ўнучка ж. Úrenkelin f -, -nen

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

пра́внучка пра́ўнучка, -кі ж.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

prawnuczka

ж. праўнучка

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

great-granddaughter

[,greɪtˈgrænd,dɔtər]

пра́ўнучка f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

great-grandchild

[,greɪtˈgrændtʃaɪld]

n.

пра́ўнук -а m., пра́ўнучка f.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

МАРЫ́Я ВАСІ́ЛЬКАЎНА (12 ст.),

князёўна, дачка полацкага кн. Васількі Святаславіча, пляменніца Ефрасінні Полацкай, праўнучка Усяслава Брачыславіча. У 1143 аддадзена замуж за Святаслава Усеваладавіча, князя чарнігаўскага, ноўгарад-северскага, вял. кн. кіеўскага (з 1177). Аказвала на мужа вял. ўплыў як пастаянная дарадчыца ў справах палітыкі. Паводле летапісу, паход 1180 Святаслаў «сдумав с княгинею своею». Выступала за стабільнасць адносін паміж Кіевам і Полацкам. Аўдавела ў 1194.

І.​А.​Масляніцына.

т. 10, с. 160

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)