Форма праўлення 4/222, гл. Алігархія, Арыстакратыя, Дэмакратыя, Манархія, Рэспубліка
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
МАГІЛЁЎСКАГА ГУБЕ́РНСКАГА ПРАЎЛЕ́ННЯ БУДЫ́НАК Існаваў у Магілёве ў 18—1-й пал. 20 ст. Пабудаваны ў 1778 у стылі класіцызму. Мураваны 2-павярховы прамавугольны ў плане будынак з прыбудовамі з боку дваровага фасада быў злучаны з асн. аб’ёмам мураванай сцяной. На гал. фасадзе вылучаліся 3 неглыбокія рызаліты: цэнтральны, завершаны прамавугольным атыкам, і бакавыя з трохвугольнымі франтонамі. Будынак завяршаўся простым карнізам з сухарыкамі на рызалітах. На 1-м паверсе знаходзілася кватэрная камісія, выліч. экспедыцыя, паліцыя, скарб, грамадз. апека, пав. суд, на 2-м — дзярж. палата, губ. ўправа, 1-ы і 2-і дэпартаменты. Разбураны ў 1944.
Т.І.Чарняўская.
т. 9, с. 451
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
КАМІ́СІЯ ЧАСО́ВАГА ПРАЎЛЕ́ННЯ ВЯЛІ́КАГА КНЯ́СТВА ЛІТО́ЎСКАГА,
назва ўрада, створанага франц. камандаваннем у вайну 1812 на тэр. акупіраваных Беларусі і Літвы. Гл. Часовы ўрад Вялікага княства Літоўскага.
т. 7, с. 529
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
праўле́нне
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне
|
адз. |
мн. |
| Н. |
праўле́нне |
праўле́нні |
| Р. |
праўле́ння |
праўле́нняў |
| Д. |
праўле́нню |
праўле́нням |
| В. |
праўле́нне |
праўле́нні |
| Т. |
праўле́ннем |
праўле́ннямі |
| М. |
праўле́нні |
праўле́ннях |
Крыніцы:
krapivabr2012,
nazounik2008,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
праўле́нне, -я, н.
1. гл. правіць¹.
2. Орган, які кіруе якой-н. установай, арганізацыяй.
Член праўлення банка, кааператыва.
|| прым. праўле́нскі, -ая, -ае (да 2 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
пле́нум, -а, мн. -ы, -аў, м.
Сход у поўным саставе членаў выбарнага органа якой-н. арганізацыі.
Закрыты п.
П. праўлення Саюза пісьменнікаў Беларусі.
Пленум Вярхоўнага суда.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
самадзяржа́ўе, -я, н. (гіст.).
Манархічная форма праўлення ў Расіі, пры якой манарху належала вярхоўнае права ў заканадаўстве, кіраванні і вышэйшым судзе.
Вызваленне народаў ад самадзяржаўя.
|| прым. самадзяржа́ўны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Валаска́я, волоська́я ’будынак валаснога праўлення’ (КЭС). Да воласць.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
праўле́нскі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да праўлення (у 2 знач.). Праўленскі работнік.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прако́нсульства, ‑а, н.
Гіст.
1. Пасада праконсула.
2. Час праўлення праконсула.
3. Вобласць, якою кіруе праконсул.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)