прашля́піць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. прашля́плю прашля́пім
2-я ас. прашля́піш прашля́піце
3-я ас. прашля́піць прашля́пяць
Прошлы час
м. прашля́піў прашля́пілі
ж. прашля́піла
н. прашля́піла
Загадны лад
2-я ас. прашля́п прашля́пце
Дзеепрыслоўе
прош. час прашля́піўшы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прашля́піць сов., разг. прошля́пить

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прашля́піць, ‑плю, ‑піш, ‑піць; зак., каго-што.

Разм. Дапусціць памылку; упусціць, празяваць. Здорава ж прашляпіў Гарбачэнка, калі пашкадаваў Трухана, не зняў з работы пасля тэхнічнава суда. Шынклер.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прошля́пить сов., прост. прашля́піць; (проворонить) праваро́ніць; (прозевать) празява́ць.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)