прашля́піць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне
| Будучы час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
прашля́плю |
прашля́пім |
| 2-я ас. |
прашля́піш |
прашля́піце |
| 3-я ас. |
прашля́піць |
прашля́пяць |
| Прошлы час |
| м. |
прашля́піў |
прашля́пілі |
| ж. |
прашля́піла |
| н. |
прашля́піла |
| Загадны лад |
| 2-я ас. |
прашля́п |
прашля́пце |
| Дзеепрыслоўе |
| прош. час |
прашля́піўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прашля́піць сов., разг. прошля́пить
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прашля́піць, ‑плю, ‑піш, ‑піць; зак., каго-што.
Разм. Дапусціць памылку; упусціць, празяваць. Здорава ж прашляпіў Гарбачэнка, калі пашкадаваў Трухана, не зняў з работы пасля тэхнічнава суда. Шынклер.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прошля́пить сов., прост. прашля́піць; (проворонить) праваро́ніць; (прозевать) празява́ць.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)