прачышча́ць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прачышча́ю прачышча́ем
2-я ас. прачышча́еш прачышча́еце
3-я ас. прачышча́е прачышча́юць
Прошлы час
м. прачышча́ў прачышча́лі
ж. прачышча́ла
н. прачышча́ла
Загадны лад
2-я ас. прачышча́й прачышча́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час прачышча́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прачышча́ць несов., в разн. знач. прочища́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прачышча́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да прачысціць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прачы́сціць, -ы́шчу, -ы́сціш, -ы́сціць; -ы́шчаны; зак., што.

1. Вычысціць унутранасць чаго-н.

П. канал ствала.

П. лес.

2. Правесці некаторы час, ачышчаючы што-н.

|| незак. прачышча́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е (да 1 знач.).

|| наз. прачы́стка, -і, ДМ -тцы, ж. (да 1 знач.) і прачышчэ́нне, -я, н. (да 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прочища́ть несов. прачышча́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прачышча́цца, ‑аецца; незак.

1. Незак. да прачысціцца.

2. Зал. да прачышчаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прачы́стка, ‑і, ДМ ‑тцы, ж.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. прачышчаць — прачысціць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прачышча́цца несов., возвр., страд. прочища́ться; см. прачы́сціцца, прачышча́ць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

przeczyszczać

незак. прачышчаць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

прачышчэ́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. прачышчаць — прачысціць (у 1, 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)