прачы́тваць, -аю, -аеш, -ае; незак., што (разм.).

Тое, што і чытаць (у 1 знач.).

Штодзень п. прэсу.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прачы́тваць

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прачы́тваю прачы́тваем
2-я ас. прачы́тваеш прачы́тваеце
3-я ас. прачы́твае прачы́тваюць
Прошлы час
м. прачы́тваў прачы́твалі
ж. прачы́твала
н. прачы́твала
Загадны лад
2-я ас. прачы́твай прачы́твайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час прачы́тваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прачы́тваць несов. прочи́тывать; см. прачыта́ць 1

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прачы́тваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да прачытаць (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прочи́тывать несов. прачы́тваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прачы́твацца, ‑аецца; незак.

Зал. да прачытваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прачы́твацца несов., страд. прочи́тываться; см. прачы́тваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прачы́тванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле дзеясл. прачытваць — прачытаць (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

dúrchlesen* vt прачы́тваць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

wyczytywać

незак. вычытваць; прачытваць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)