прасце́начны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прасце́начны |
прасце́начная |
прасце́начнае |
прасце́начныя |
| Р. |
прасце́начнага |
прасце́начнай
прасце́начнае |
прасце́начнага |
прасце́начных |
| Д. |
прасце́начнаму |
прасце́начнай |
прасце́начнаму |
прасце́начным |
| В. |
прасце́начны (неадуш.)
прасце́начнага (адуш.) |
прасце́начную |
прасце́начнае |
прасце́начныя (неадуш.)
прасце́начных (адуш.) |
| Т. |
прасце́начным |
прасце́начнай
прасце́начнаю |
прасце́начным |
прасце́начнымі |
| М. |
прасце́начным |
прасце́начнай |
прасце́начным |
прасце́начных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прасце́начны просте́ночный
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прасце́начны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да прасценка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прасце́нак, -нка, мн. -нкі, -нкаў, м.
Частка сцяны паміж аконнымі ці дзвярнымі праёмамі.
|| прым. прасце́начны, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
просте́ночный прасце́начны; міжако́нны.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)