прасна́ к а́ , мн. і́ , -о́ ў, м.
Тоўсты блін з прэснага цеста.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
прасна́ к
назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне
адз. мн.
Н. прасна́ к праснакі́
Р. праснака́
праснако́ ў
Д. праснаку́
праснака́ м
В. прасна́ к праснакі́
Т. праснако́ м
праснака́ мі
М. праснаку́
праснака́ х
Крыніцы:
krapivabr2012 ,
nazounik2008 ,
piskunou2012 ,
sbm2012 ,
tsblm1996 ,
tsbm1984 .
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прасна́ к а́ м. лепёшка ) опре́ снок
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
прасна́ к ‑а, м.
Тоўсты блін з прэснага цеста. Не прайшло і дзесяці хвілін, як на стале ўжо сквірчэла яешня, а ў місцы ляжалі свежыя агуркі і праснакі, якія Рыма сама пякла замест хлеба. Васілеўская . Маці цеста тады учыніла з вадой, праснакоў нарабіла з чаромхай лясной. Дубоўка .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
прасна́ к м. кул. á k m í ; Flá den aus ú ngesäuertem Teig
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
Прасна́ к прасно́ к , прасну́ шка , прасня́ к , прасны́ к , прысне́ к ’тоўсты блін з прэснага цеста’ (ТСБМ , Гарэц. , Шат. , Касп. , Др.-Падб. , Сцяшк. Сл. , Сл. ПЗБ , Мат. Гом. , Сл. Брэс. ), ’ляпёшка з хлебнага цеста’ (Бяльк. ). Больш падрабязна аб значэннях слова і іх лакалізацыі гл. Вештарт, Лекс. Палесся , 115. Слова мае агульнаславянскае распаўсюджанне: укр. прісня́ к ’праснак , пірог з прэснага цеста’, рус. прасня́ к , пресно́ к ’прэсны хлеб, пірог, ляпёшка’, польск. przaśnik , przaśniak ’прэсны хлеб’, чэш. přesňak ’ляпёшка з няквашанага цеста’, серб.-харв. prèsnik , пре́ снац , пре́ сница ’прэсны хлеб; прэснае салодкае пячэнне’, славен. presnec ’сквашаны хлеб’, балг. пресни́ к ’прэсны хлеб’, макед. праснег , преснец , пресник ’від пірага з падсушаных каржоў, складзеных адзін на адзін’. Суфіксальныя дэрываты ад *prьsnъ ’прэсны’ (гл. Вештарт, там жа). Параўн. таксама апрэспік .
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
корж , каржа́ , мн. ы́ , каржо́ ў, м.
Прэснае, сухое печыва з мукі; праснак .
Напячы каржоў.
|| памянш. ко́ ржык , -а, мн. м.
|| прым. ко́ ржавы , -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ку́ хан , -а, мн. м.
Невялікі круглы праснак у выглядзе піражка з паглыбленнем у сярэдзіне, куды клалі цыбулю, сыпалі мак.
|| прым. ку́ ханны , -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)