прарэ́злівы, -ая, -ае.

1. Рэзкі на слых.

П. голас.

Прарэзліва (прысл.) крыкнуць.

2. Пра позірк: пільны, пранізлівы (разм.).

|| наз. прарэ́злівасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прарэ́злівы

прыметнік, якасны

адз. мн.
м. ж. н. -
Н. прарэ́злівы прарэ́злівая прарэ́злівае прарэ́злівыя
Р. прарэ́злівага прарэ́злівай
прарэ́злівае		 прарэ́злівага прарэ́злівых
Д. прарэ́зліваму прарэ́злівай прарэ́зліваму прарэ́злівым
В. прарэ́злівы (неадуш.)
прарэ́злівага (адуш.)		 прарэ́злівую прарэ́злівае прарэ́злівыя (неадуш.)
прарэ́злівых (адуш.)
Т. прарэ́злівым прарэ́злівай
прарэ́зліваю		 прарэ́злівым прарэ́злівымі
М. прарэ́злівым прарэ́злівай прарэ́злівым прарэ́злівых

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, prym2009, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прарэ́злівы пронзи́тельный, ре́зкий;

п. го́лас — пронзи́тельный (ре́зкий) го́лос

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прарэ́злівы, ‑ая, ‑ае.

1. Які моцна, рэзка дзейнічае на органы пачуццяў. Дзесьці ў глыбіні парку зайграў джаз. Дзікія, прарэзлівыя гукі рвануліся ўвысь, закружыліся над кронамі дрэў. Шашкоў. Цішыню ночы раз-пораз разрывалі прарэзлівыя свісткі паравозаў. М. Ткачоў.

2. Пільны, пранізлівы (пра вочы, позірк). Стоячы на адным месцы, [пані] акінула Сцёпку прарэзлівым бліскучым позіркам. Баранавых.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прарэ́злівы dúrchdringend, bóhrend, stéchend (позірк); géllend, schrill (голас); óhrenzerreißend (гук)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

надры́вісты, -ая, -ае.

Рэзкі, сутаргавы, з надрывам (у 3 знач.); прарэзлівы.

Н. кашаль.

|| наз. надры́вістасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

high-pitched [ˌhaɪˈpɪtʃt] adj. высо́кі, прані́злівы, прарэ́злівы (пра гук);

high-pitched cry прані́злівы/прарэ́злівы крык

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

shrill [ʃrɪl] adj.

1. прарэ́злівы; рэ́зкі, вісклі́вы;

a shrill whistle прарэ́злівы свіст

2. шу́мны, неўтайма́ваны;

shrill protests шу́мныя пратэ́сты

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

зы́чный зы́чны, гу́чны, прарэ́злівы;

зы́чный го́лос гу́чны го́лас.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

przeraźliwy

пранізлівы; прарэзлівы; жахлівы

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)