праро́дзіч

назоўнік, агульны, адушаўлёны, асабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. праро́дзіч праро́дзічы
Р. праро́дзіча праро́дзічаў
Д. праро́дзічу праро́дзічам
В. праро́дзіча праро́дзічаў
Т. праро́дзічам праро́дзічамі
М. праро́дзічу праро́дзічах

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

ancestor

[ˈænsestər]

n.

1) пра́шчур -а, праро́дзіч -а, про́дак -ка, дзед -а m.

2) папярэ́днік -а m.

3) Law спадкада́ўца m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)