прапаўза́ць

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прапаўза́ю прапаўза́ем
2-я ас. прапаўза́еш прапаўза́еце
3-я ас. прапаўза́е прапаўза́юць
Прошлы час
м. прапаўза́ў прапаўза́лі
ж. прапаўза́ла
н. прапаўза́ла
Загадны лад
2-я ас. прапаўза́й прапаўза́йце
Дзеепрыслоўе
цяп. час прапаўза́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прапаўза́ць несов., в разн. знач. прополза́ть, пропа́лзывать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прапаўза́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да прапаўзці.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прапаўза́ць

1. dúrchkriechen* vi (s); heréinkriechen* vi (s); kríechen* vi (s), kríechend zurücklegen (пэўную адлегласць);

2. (пранікнуць куды-н. паўзком) sich éinschleichen*, éindringen* vi (s)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

прапаўзці́, -зу́, -зе́ш, -зе́; -зём, -зяце́, -зу́ць; -по́ўз, -паўзла́, -ло́; -зі; зак.

1. Прасунуцца паўзком куды-н., па чым-н., міма чаго-н.

П. па зямлі.

2. што. Паўзком пераадолець якую-н. адлегласць.

П. некалькі метраў.

|| незак. прапаўза́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

пропа́лзывать несов. прапаўза́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прополза́ть несов., в разн. знач. прапаўза́ць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

dúrchkriechen* vi (s) прапаўза́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

przewlekać się

незак.

1. прапаўзаць;

2. зацягвацца; замаруджвацца

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)