пра́паршчыцкі
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
пра́паршчыцкі |
пра́паршчыцкая |
пра́паршчыцкае |
пра́паршчыцкія |
| Р. |
пра́паршчыцкага |
пра́паршчыцкай
пра́паршчыцкае |
пра́паршчыцкага |
пра́паршчыцкіх |
| Д. |
пра́паршчыцкаму |
пра́паршчыцкай |
пра́паршчыцкаму |
пра́паршчыцкім |
| В. |
пра́паршчыцкі (неадуш.)
пра́паршчыцкага (адуш.) |
пра́паршчыцкую |
пра́паршчыцкае |
пра́паршчыцкія (неадуш.)
пра́паршчыцкіх (адуш.) |
| Т. |
пра́паршчыцкім |
пра́паршчыцкай
пра́паршчыцкаю |
пра́паршчыцкім |
пра́паршчыцкімі |
| М. |
пра́паршчыцкім |
пра́паршчыцкай |
пра́паршчыцкім |
пра́паршчыцкіх |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пра́паршчыцкі воен. пра́порщицкий, пра́порщичий
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пра́паршчыцкі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да прапаршчыка, належыць яму. Прапаршчыцкія паганы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пра́паршчык, -а, мн. -і, -аў, м.
1. Воінскае званне асобы, якая добраахвотна праходзіць службу звыш устаноўленага тэрміну, а таксама асоба, што носіць гэта званне.
2. У царскай арміі: самы малодшы афіцэрскі чын, а таксама асоба ў гэтым чыне.
|| прым. пра́паршчыцкі, -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
пра́порщицкий, пра́порщичий пра́паршчыцкі.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)