прана́тары

(ад лац. pronatus = нахілены ўперад)

анат. мышцы, якія паварочваюць канечнасці ўнутр.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

прана́тар

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, мужчынскі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. прана́тар прана́тары
Р. прана́тара прана́тараў
Д. прана́тару прана́тарам
В. прана́тар прана́тары
Т. прана́тарам прана́тарамі
М. прана́тары прана́тарах

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)