Verbum

анлайнавы слоўнік

прамяне́ць, 1 і 2 ас. не ўжыв., -е́е; незак.

Свяціцца праменямі.

Прамянеюць вочы (перан.). П. ад радасці (перан.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прамяне́ць

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
	адз.	мн.
1-я ас.	-	-
2-я ас.	-	-
3-я ас.	прамяне́е	прамяне́юць
Прошлы час
м.	прамяне́ў	прамяне́лі
ж.	прамяне́ла
н.	прамяне́ла
Дзеепрыслоўе
цяп. час	прамяне́ючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прамяне́ць несов. лучи́ться; свети́ться

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прамяне́ць, ‑ею, ‑ееш, ‑ее; незак.

Свяціцца праменямі. Ясна зоры твае [Масква] прамянеюць, Поўна дум пра цябе галава. Броўка. // перан. Блішчаць, ззяць (пра вочы). Па .. [Люсіным] твары палалі падобныя на вяснянкі крапінкі, вочы прамянелі ціхім сарамлівым шчасцем. Карпюк. // перан. Выяўляць сваім знешнім выглядам задавальненне, радасць, шчасце (пра чалавека). [Пецька] увесь прамянеў ад радасці, што сядзіць.. разам з усімі. Паслядовіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прамяні́цца, 1 і 2 ас. не ўжыв., -е́ніцца; незак.

Тое, што і прамянець.

Зорка праменіцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

запрамяне́ць, ‑ее; зак.

Пачаць прамянець.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

праме́ніцца, ‑менюся, ‑менішся, ‑меніцца; незак.

Тое, што і прамянець.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прамяні́цца, ‑мянюся, ‑менішся, ‑меніцца; незак.

Тое, што і прамянець.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

glisten

[ˈglɪsən]

v.i.

блішчэ́ць; зьзяць; прамяне́ць; іскры́цца

зы́ркі, я́ркі блеск, зьзя́ньне n.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)

radiate

[ˈreɪdieɪt]

v.t.

выпраме́ньваць

The sun radiates light and heat — Со́нца выпраме́ньвае сьвятло́ й цеплыню́

v.i.

прамяне́ць, прамяні́цца; блішча́ць, зьзяць

Her face radiates joy — Ейны твар зьзя́е ра́дасьцю

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)