прамыва́льны
прыметнік, адносны
|
адз. |
мн. |
| м. |
ж. |
н. |
- |
| Н. |
прамыва́льны |
прамыва́льная |
прамыва́льнае |
прамыва́льныя |
| Р. |
прамыва́льнага |
прамыва́льнай
прамыва́льнае |
прамыва́льнага |
прамыва́льных |
| Д. |
прамыва́льнаму |
прамыва́льнай |
прамыва́льнаму |
прамыва́льным |
| В. |
прамыва́льны (неадуш.)
прамыва́льнага (адуш.) |
прамыва́льную |
прамыва́льнае |
прамыва́льныя (неадуш.)
прамыва́льных (адуш.) |
| Т. |
прамыва́льным |
прамыва́льнай
прамыва́льнаю |
прамыва́льным |
прамыва́льнымі |
| М. |
прамыва́льным |
прамыва́льнай |
прамыва́льным |
прамыва́льных |
Крыніцы:
krapivabr2012,
piskunou2012,
prym2009,
sbm2012,
tsblm1996,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прамыва́льны промыва́тельный
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прамыва́льны, ‑ая, ‑ае.
Які прызначаецца, служыць для прамывання. Прамывальны зонд. Прамывальная машына. Прамывальны прыбор.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прамы́ць, -мы́ю, -мы́еш, -мы́е; -мы́ты; зак., што.
1. Ачысціць, мыючы, абліваючы, палошчачы.
П. рану.
П. страўнік (спец.). П. мазгі каму-н. (перан.).
2. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Пра вадкасць: струменем, напорам прарабіць адтуліну, паглыбленне ў чым-н.
Вада прамыла дамбу.
3. Ачысціць (вадкасць) ад прымесей або, раствараючы і ўзбоўтваючы, аддзяліць лёгкія часцінкі ад цяжкіх (спец.).
П. залаты пясок.
4. Правесці які-н. час, мыючы што-н.
|| незак. прамыва́ць, -а́ю, -а́еш, -а́е.
|| наз. прамыва́нне, -я, н. (да 1—3 знач.) і прамы́ўка, -і, ДМ -ўцы, ж. (да 1 і 3 знач.).
|| прым. прамыва́льны, -ая, -ае (да 1 і 3 знач.; спец.), прамыўны́, -а́я, -о́е (да 1—3 знач.), прамы́вачны, -ая, -ае і прамы́йны, -ая, -ае (да 2 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
промыва́тельный прамыва́льны;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)