прамаро́жваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прамаро́жваю прамаро́жваем
2-я ас. прамаро́жваеш прамаро́жваеце
3-я ас. прамаро́жвае прамаро́жваюць
Прошлы час
м. прамаро́жваў прамаро́жвалі
ж. прамаро́жвала
н. прамаро́жвала
Загадны лад
2-я ас. прамаро́жвай прамаро́жвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час прамаро́жваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прамаро́жваць несов. промора́живать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прамаро́жваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да прамарозіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прамаро́зіць, -о́жу, -о́зіш, -о́зіць; -о́жаны; зак., каго-што.

1. Даць прамерзнуць наскрозь, замарозіць поўнасцю.

П. рыбу.

2. Пратрымаць на марозе, на холадзе (разм.).

Прамарозілі людзей на дварэ.

|| незак. прамаро́жваць, -аю, -аеш, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

промора́живать несов. прамаро́жваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прамаро́жвацца, ‑аецца; незак.

Зал. да прамарожваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прамаро́жванне ср. промора́живание; см. прамаро́жваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прамаро́жванне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. прамарожваць — прамарозіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прамаро́жвацца несов., страд. промора́живаться; см. прамаро́жваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)