пралу́шчыць

дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 2-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. пралу́шчу пралу́шчым
2-я ас. пралу́шчыш пралу́шчыце
3-я ас. пралу́шчыць пралу́шчаць
Прошлы час
м. пралу́шчыў пралу́шчылі
ж. пралу́шчыла
н. пралу́шчыла
Загадны лад
2-я ас. пралу́шч
пралу́шчы		 пралу́шчыце
Дзеепрыслоўе
прош. час пралу́шчыўшы

Крыніцы: dzsl2007, piskunou2012, sbm2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прогры́зть сов.

1. (продырявить, грызя) прагры́зці, мног. папрагрыза́ць;

2. (грызть в течение какого-л. времени) прагры́зці; (семечки, орехи) пралуза́ць, пралу́шчыць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)