пракракта́ць
дзеяслоў, пераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне
| Будучы час |
|---|
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
пракракчу́ |
пракрэ́кчам |
| 2-я ас. |
пракрэ́кчаш |
пракрэ́кчаце |
| 3-я ас. |
пракрэ́кча |
пракрэ́кчуць |
| Прошлы час |
|---|
| м. |
пракракта́ў |
пракракта́лі |
| ж. |
пракракта́ла |
| н. |
пракракта́ла |
| Загадны лад |
|---|
| 2-я ас. |
пракракчы́ |
пракракчы́це |
| Дзеепрыслоўе |
|---|
| прош. час |
пракракта́ўшы |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
пракракта́ць сов., см. пракрахта́ць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пракракта́ць, ‑кракчу, ‑крэкчаш, ‑крэкча і пракрахта́ць, ‑крахчу, ‑крэхчаш, ‑крэхча; зак.
Абазвацца крактаннем (крахтаннем).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пракрахта́ць,
гл. пракрактаць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прокряхте́ть сов. пракрахта́ць, пракракта́ць.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)