прако́шваць гл. пракасіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прако́шваць

дзеяслоў, пераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. прако́шваю прако́шваем
2-я ас. прако́шваеш прако́шваеце
3-я ас. прако́швае прако́шваюць
Прошлы час
м. прако́шваў прако́швалі
ж. прако́швала
н. прако́швала
Загадны лад
2-я ас. прако́швай прако́швайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час прако́шваючы

Крыніцы: dzsl2007, krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прако́шваць несов. прока́шивать

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прако́шваць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае.

Незак. да пракасіць (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пракасі́ць, -кашу́, -ко́сіш, -ко́сіць; -ко́шаны; зак., што.

1. Выкасіць вузкую паласу пасярод чаго-н.

П. дарожку.

2. Правесці які-н. час у касьбе.

Пракасілі да абеду.

|| незак. прако́шваць, -аю, -аеш, -ае (да 1 знач.).

|| наз. прако́шванне, -я, н.

|| прым. прако́сны, -ая, -ае (да 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прока́шивать несов. прако́шваць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прако́швацца, ‑аецца; незак.

Зал. да пракошваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прако́швацца несов., страд. прока́шиваться; см. прако́шваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)