прако́чвацца гл. пракаціцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прако́чвацца

дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. - -
2-я ас. - -
3-я ас. прако́чваецца прако́чваюцца
Прошлы час
м. прако́чваўся прако́чваліся
ж. прако́чвалася
н. прако́чвалася

Крыніцы: krapivabr2012, piskunou2012, sbm2012, tsblm1996, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

прако́чвацца несов.

1. в разн. знач. прока́тываться; см. пракаці́цца 1;

2. страд. прока́тываться; см. прако́чваць

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

прако́чвацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; незак.

1. Незак. да пракаціцца.

2. Зал. да пракочваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пракаці́цца, -качу́ся, -ко́цішся, -ко́ціцца; зак.

1. (1 і 2 ас. не ўжыв.). Перамясціцца куды-н. коцячыся.

Сляза пракацілася па твары.

2. (1 і 2 ас. не ўжыв.), перан. Раздацца (пра раскацістыя гукі).

Пракаціўся гром.

3. Праехацца для забавы, з’ездзіць куды-н. ненадоўга.

П. на самакаце.

|| незак. прако́чвацца, -аецца (да 1 і 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

прока́тываться​II несов.

1. (о раскатистых звуках) прако́чвацца;

2. (проезжаться на чей-л. счёт) разг. прака́твацца, праязджа́цца.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)