прако́лвацца
дзеяслоў, непераходны, незакончанае трыванне, зваротны, 1-е спражэнне
| Цяперашні час |
|
адз. |
мн. |
| 1-я ас. |
- |
- |
| 2-я ас. |
- |
- |
| 3-я ас. |
прако́лваецца |
прако́лваюцца |
| Прошлы час |
| м. |
прако́лваўся |
прако́лваліся |
| ж. |
прако́лвалася |
| н. |
прако́лвалася |
Крыніцы:
dzsl2007,
krapivabr2012,
piskunou2012,
sbm2012,
tsbm1984.
Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)
прако́лвацца несов.
1. прока́лываться; см. пракало́цца;
2. страд. прока́лываться; пронза́ться; см. прако́лваць
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прако́лвацца, ‑аецца; незак.
1. Незак. да пракалоцца.
2. Зал. да праколваць.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прока́лываться возвр., страд. прако́лвацца.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
протыка́ться страд. пратыка́цца, прако́лвацца, прабіва́цца; праціна́цца.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пронза́ться страд. прані́звацца, праціна́цца, прако́лвацца, прабіва́цца; см. пронза́ть;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
прони́зываться страд.
1. прані́звацца, пралы́гвацца, праця́гвацца;
2. прабіва́цца, прайма́цца, прако́лвацца, праціна́цца;
3. прайма́цца, прані́звацца; см. прони́зывать;
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)