пракля́цце

назоўнік, агульны, неадушаўлёны, неасабовы, ніякі род, 1 скланенне

адз. мн.
Н. пракля́цце пракля́цці
Р. пракля́цця пракля́ццяў
Д. пракля́ццю пракля́ццям
В. пракля́цце пракля́цці
Т. пракля́ццем пракля́ццямі
М. пракля́цці пракля́ццях

Крыніцы: krapivabr2012, nazounik2008, piskunou2012, sbm2012, tsbm1984.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

пракля́цце ср. (действие) прокля́тие

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

пракля́цце, ‑я, н.

Тое, што і праклён. — Пракляцце лютым катам ад мяне, Ад жонкі партызана перадай! Танк. О, пракляцце!.. За што мне Гэткі суджаны лёс? Бачыла.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пракля́цце н. Fluch m -(e)s, Flüche; Verwünschung f -, -en; Verdámmnis f -, -se;

пракля́цце! verdámmt!, verflúcht!

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ана́фема, -ы, ж.

Пракляцце, адлучэнне ад царквы; часам ужыв. як лаянка.

Абвяшчаць анафему.

Прэч адсюль, а.!

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

АНА́ФЕМА (ад грэч. anathēma пракляцце),

царкоўнае пракляцце; найвышэйшая кара ў хрысціянстве, звязвалася з адлучэннем ад царквы асоб, якія адвяргаюць ці скажаюць асновы веравучэння і не выказваюць жадання пакаяцца ў гэтым. Устаноўлена з часу Халкідонскага ўсяленскага сабора (451). Абвяшчаецца на царк. саборах, а таксама ў храмах падчас богаслужэння (напр., у канцы 1-га тыдня Вялікага посту ў правасл. царкве).

т. 1, с. 341

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

anathema [əˈnæθəmə] n. ана́фема, адлучэ́нне ад царквы́; пракля́цце

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

damnation [dæmˈneɪʃn] n.

1. праклён, пракля́цце

2. асуджэ́нне (на пакуты)

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ана́фема, ‑ы, ж.

1. Адлучэнне ад царквы, пракляцце. Абвяшчаць анафему.

2. Разм. Ужываецца як лаянкавае слова. Прэч адсюль, анафема!

[Грэч. anathēma — пракляцце.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Verflúchung f -, -en пракля́цце, ана́фема

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)